Bij het optimaliseren van cloudkosten betekent ‘rightsizing’ dat u uw cloudresources afstemt op de daadwerkelijke werkbelasting van uw applicaties. In plaats van te grote virtuele machines of opslagvolumes te gebruiken die meer verbruiken dan nodig is, schaalt u elke resource terug naar de minimale omvang die nog steeds aan de prestatie-eisen voldoet. Dit vermindert direct verspilling en verlaagt uw cloudkosten zonder dat dit ten koste gaat van de betrouwbaarheid of snelheid.
Rightsizing is een van de meest effectieve hefbomen in beheer van cloudkosten omdat de meeste organisaties in het begin voorzichtig omgaan met het toewijzen van resources en die keuzes zelden herzien naarmate de werklast verandert. Het gevolg is een aanhoudende overcapaciteit die de kosten maand na maand ongemerkt opdrijft. De onderstaande vragen geven uitleg over hoe ‘rightsizing’ werkt, waarop het van toepassing is en hoe u dit effectief in uw cloudactiviteiten kunt integreren.
Hoe zorgt ‘rightsizing’ er eigenlijk voor dat de cloudkosten dalen?
Rightsizing verlaagt de cloudkosten door de kloof te dichten tussen wat u betaalt en wat u daadwerkelijk gebruikt. Cloudproviders brengen kosten in rekening op basis van de omvang van de door u toegewezen resources, niet op basis van het verbruik. Wanneer een virtuele machine 10% van de toegewezen CPU en het toegewezen geheugen gebruikt, betaalt u nog steeds voor 100% daarvan. Rightsizing dicht die kloof door een kleiner, beter passend type resource te kiezen.
Het besparingsmechanisme is eenvoudig. Een VM met een gemiddeld CPU-gebruik van 15% kan vaak worden verplaatst naar een instancetype dat half zo groot is, zonder dat dit meetbare gevolgen heeft voor de prestaties van de applicatie. Als je dat vermenigvuldigt met tientallen of honderden resources, wordt de cumulatieve besparing op de maandelijkse kosten aanzienlijk.
Naast een directe kostenbesparing zorgt ‘rightsizing’ ook voor een verbetering van de economische prestaties van uw cloudomgeving. Wanneer de omvang van de resources is afgestemd op het daadwerkelijke gedrag van de workloads, worden uw kosten per transactie of per gebruiker nauwkeuriger en voorspelbaarder. Dit maakt budgettering en prognoses betrouwbaarder, wat zowel voor de financiële als de IT-leiding van belang is.
Een belangrijke nuance: bij ‘rightsizing’ gaat het er niet om de middelen tot op het bot te bezuinigen. Het doel is de juiste omvang, niet de kleinste omvang. Je moet rekening houden met piekgebruik, niet alleen met gemiddeld gebruik, om prestatieverlies tijdens periodes van hoge vraag te voorkomen.
Welke soorten cloudresources kunnen op de juiste omvang worden afgestemd?
Vrijwel elke cloudresource die met een bepaalde capaciteit wordt ingezet, kan qua omvang worden aangepast. De meest voorkomende voorbeelden zijn compute-instances, databases, opslagvolumes en containerconfiguraties. Elk type resource heeft zijn eigen gebruiksindicatoren en mechanismen voor het aanpassen van de omvang, maar het onderliggende principe is hetzelfde voor AWS, Azure en GCP.
- Compute-instances (VM's): Het meest voorkomende doel bij het aanpassen van de instantiecapaciteit. Uit gegevens over het CPU- en geheugengebruik blijkt of een instantiecategorie of -grootte geschikt is voor de workload die erop wordt uitgevoerd.
- Beheerde databases: RDS-instanties, Azure SQL en soortgelijke diensten worden vaak te ruim ingedeeld om rekening te houden met verwachte groei die uiteindelijk nooit plaatsvindt. Het aantal opslag-IOPS en het aantal verbindingen vormen hierbij de leidraad voor beslissingen over de juiste dimensionering.
- Opslagcapaciteit: De toegewezen schijfcapaciteit en het toegewezen aantal IOPS kunnen worden verlaagd wanneer het daadwerkelijke verbruik consequent lager ligt dan wat oorspronkelijk was aangevraagd.
- Containers en Kubernetes-workloads: De in de containerconfiguraties ingestelde CPU- en geheugenvereisten en -limieten hebben een directe invloed op de dimensionering van de clusterknooppunten en daarmee op de kosten. Als de vereisten niet goed zijn afgestemd, leidt dit tot verspilling van knooppuntcapaciteit.
- Netwerk- en load balancers: De doorvoercapaciteit van load balancers en NAT-gateways kan soms worden teruggeschroefd wanneer de werkelijke verkeersvolumes ruim onder de toegewezen capaciteit liggen.
In de praktijk leveren het optimaliseren van de rekenkracht en de databasecapaciteit voor de meeste organisaties de grootste besparingen op, omdat deze categorieën van middelen de hoogste kosten per eenheid met zich meebrengen.
Wat is het verschil tussen 'rightsizing' en 'autoscaling'?
Rightsizing en autoscaling zijn complementaire, maar verschillende benaderingen. Bij rightsizing wordt de juiste basisgrootte voor een resource vastgesteld op basis van waargenomen gebruikspatronen. Bij autoscaling wordt het aantal actieve instances of de toegewezen capaciteit dynamisch aangepast in reactie op de vraag in realtime. Rightsizing is een weloverwogen, periodieke optimalisatiebeslissing; autoscaling is een geautomatiseerd, continu operationeel mechanisme.
Bekijk het eens zo: ‘rightsizing’ bepaalt welke grootte elke instantie moet hebben bij normaal gebruik, en ‘autoscaling’ bepaalt hoeveel van die instanties er op een bepaald moment actief moeten zijn. Als je autoscaling-groep instanties opstart die zelf al te groot zijn, vergroot autoscaling de verspilling in plaats van deze te elimineren. Door eerst het basistype van de instantie op de juiste grootte af te stemmen, wordt autoscaling kostenefficiënter.
Geen van beide benaderingen is een vervanging voor de andere. Autoscaling kan goed omgaan met wisselende vraagpatronen, maar lost een fundamenteel verkeerd gekozen instancetype niet op. Rightsizing richt zich op de basisconfiguratie, maar biedt geen oplossing voor onvoorspelbare pieken in het verkeer. Organisaties die beide benaderingen samen toepassen, realiseren een betere kostenbeheersing en betere prestaties dan organisaties die slechts op één daarvan vertrouwen.
Hoe bepaal je welke cloudresources moeten worden aangepast?
U identificeert kandidaten voor rightsizing door de benuttingsstatistieken over een relevant tijdsbestek – doorgaans 14 tot 30 dagen – te analyseren en resources te markeren waarbij het daadwerkelijke gebruik consequent ruim onder de toegewezen capaciteit ligt. De meest betrouwbare indicatoren zijn CPU-benutting, geheugengebruik, netwerkdoorvoer en schijf-I/O, afgezet tegen de specificaties van de huidige resourcegrootte.
Een praktisch identificatieproces bestaat uit drie stappen:
- Gebruiksgegevens verzamelen: Haal CPU-, geheugen- en netwerkstatistieken op uit de monitoringtools van je cloudprovider of een platform van een derde partij. Zorg ervoor dat je niet alleen gemiddelden, maar ook piekwaarden vastlegt, om te voorkomen dat je te weinig resources inzet voor processen die af en toe pieken vertonen.
- Stel drempelwaarden voor het gebruik in: Bepaal wat “onderbenut” voor uw organisatie betekent. Een veelgebruikt uitgangspunt is het markeren van resources waarbij het gemiddelde CPU-gebruik onder de 20-30% blijft en het piek-CPU-gebruik onder de 50-60% blijft, maar de drempelwaarden moeten wel aansluiten bij de tolerantie van uw applicatie voor prestatieschommelingen.
- Prioriteer op basis van de kostenimpact: Sorteer kandidaten op basis van hun maandelijkse kosten, niet op basis van hun bezettingsgraad. Een resource met een bezettingsgraad van 15% die $50 per maand kost, heeft een lagere prioriteit dan een resource met een bezettingsgraad van 25% die $2.000 per maand kost.
Het is belangrijk om applicatieteams bij het beoordelingsproces te betrekken. Uit gebruiksgegevens blijkt wat een resource doet, maar het applicatieteam begrijpt waarom de resource op die manier is gedimensioneerd en of een wijziging hierin risico’s met zich meebrengt.
Welke tools worden gebruikt voor het optimaliseren van de cloudcapaciteit?
Tools voor het optimaliseren van cloudcapaciteit variëren van ingebouwde functies van providers tot gespecialiseerde FinOps-platforms. Elke grote cloudprovider biedt ingebouwde aanbevelingen, maar tools van derden bieden een breder inzicht, analyses over verschillende clouds heen en meer bruikbare governance-workflows.
Tools van native cloudproviders
AWS Compute Optimizer maakt gebruik van machine learning om het gebruik van EC2, Lambda en EBS te analyseren en alternatieven met de juiste capaciteit aan te bevelen. Azure Advisor biedt vergelijkbare aanbevelingen voor virtuele machines en databases binnen de Azure-portal. Active Assist van Google Cloud biedt suggesties voor het optimaliseren van de omvang van Compute Engine-instances. Deze tools zijn gratis te gebruiken en kunnen rechtstreeks worden geïntegreerd met uw bestaande cloudconsole, waardoor ze een handig startpunt vormen.
FinOps-platforms van derden
Platforms zoals Apptio Cloudability (onderdeel van de IBM Apptio-suite) gaan verder dan de standaardtools door gegevens van meerdere cloudproviders te bundelen, kosten toe te wijzen aan bedrijfsonderdelen en aanbevelingen voor het optimaliseren van de omvang te integreren in een bredere workflow voor kostenbeheer. Deze platforms zijn met name nuttig voor organisaties die tegelijkertijd workloads draaien op AWS, Azure en GCP, waar een uniform overzicht nodig is om prioriteiten te stellen en besparingen in de loop van de tijd bij te houden.
De juiste keuze van tools hangt af van uw cloudvoetafdruk, de mate van volwassenheid van uw FinOps-aanpak en de mate waarin u kostengegevens moet integreren in de bedrijfsrapportage.
Wanneer moet de aanpassing van de capaciteit in een cloudomgeving worden geëvalueerd?
Rightsizing moet op regelmatige basis worden geëvalueerd, doorgaans maandelijks of per kwartaal, in plaats van als een eenmalig project te worden beschouwd. Cloudomgevingen veranderen voortdurend: er worden nieuwe workloads geïmplementeerd, het gebruikspatroon van applicaties verschuift en teams wijzen resources toe aan projecten die later worden teruggeschroefd of beëindigd. Zonder voortdurende evaluatie raakt een eenmalige rightsizing-exercitie al snel achterhaald.
Concrete aanleidingen die aanleiding zouden moeten geven tot een onmiddellijke herziening van de personeelsbezetting zijn onder meer:
- Een aanzienlijke verandering in het applicatieverkeer of in de gebruikspatronen
- De afronding van een groot project of een grote campagne die de vraag naar middelen tijdelijk deed stijgen
- Een cloudprovider die een nieuwe reeks instances lanceert met een betere prijs-prestatieverhouding
- Een evaluatie van de begrotingscyclus waarbij de uitgaven voor de cloud moeten worden afgestemd op de daadwerkelijk gerealiseerde bedrijfswaarde
- Een onverwachte piek in je cloudfactuur die snel moet worden onderzocht
In meer volwassen FinOps-praktijken wordt de rightsizing-beoordeling onderdeel van een gestructureerd optimalisatietraject met vastgestelde verantwoordelijken, beslissingscriteria en een duidelijk proces voor het goedkeuren en doorvoeren van wijzigingen. Zonder die structuur stapelen de aanbevelingen voor rightsizing zich vaak op in dashboards zonder dat er actie op wordt ondernomen, wat een veelvoorkomend faalpatroon is dat organisaties actief moeten vermijden.
Het integreren van ‘rightsizing’ in een terugkerend bestuursritme, in plaats van het te beschouwen als een ad-hocactiviteit, is wat organisaties die consequent cloudverspilling terugdringen onderscheidt van organisaties die slechts tijdelijke voordelen boeken.
Hoe wij helpen bij het aanpassen van de cloudcapaciteit en het optimaliseren van de kosten
Bij Its Value helpen we organisaties om de stap te zetten van eenmalige aanpassingen van de cloudcapaciteit naar een gestructureerde, herhaalbare aanpak voor het optimaliseren van cloudkosten. Onze FinOps-diensten omvatten het volledige traject van capaciteitsaanpassing: van het in kaart brengen van uw clouduitgaven tot het opzetten van een governancemodel waarmee u deze uitgaven op de lange termijn onder controle houdt.
Concreet helpen wij u met:
- Volledige kostentoewijzing en inzicht: We brengen de cloudkosten – waaronder kosten voor rekenkracht, opslag, containers en ondersteuning – in kaart en koppelen deze aan de teams en workloads die deze kosten veroorzaken, zodat beslissingen over het optimaliseren van de capaciteit gebaseerd zijn op nauwkeurige, betrouwbare gegevens.
- Optimalisatie van de schaalgrootte binnen AWS, Azure en GCP: We brengen overgedimensioneerde resources in uw gehele cloudomgeving in kaart, rangschikken deze op basis van de kostenimpact en ondersteunen de implementatie in samenwerking met de betreffende technische en applicatieteams.
- Beoordeling van de FinOps-rijpheid: Als u niet goed weet waar u moet beginnen, geeft onze beoordeling u een duidelijk beeld van de huidige stand van zaken op het gebied van financieel beheer in de cloud en een praktisch stappenplan voor verbetering, inclusief het afstemmen van het governance-kader op de juiste schaal.
- Frequentie van doorlopende optimalisatie: Wij helpen u bij het opzetten van de besluitvormingsprocessen, eigendomsstructuren en integraties van tools die nodig zijn om ‘rightsizing’ tot een doorlopend proces te maken in plaats van een periodiek project.
Als u wilt weten welke besparingen ‘rightsizing’ uw organisatie kan opleveren en hoe u dit kunt integreren in een duurzame FinOps-aanpak, neem contact met ons op om te bespreken waar we moeten beginnen.
Deze inhoud is gegenereerd met behulp van AI en kan fouten bevatten.