Uitgaande kosten zijn de vergoedingen die cloudproviders in rekening brengen wanneer gegevens hun netwerk verlaten, of dat nu naar het internet is, naar een andere regio of naar een andere cloudprovider. Deze kosten komen voor veel teams als een verrassing, omdat op de prijspagina\u2019s van cloudproviders de nadruk ligt op reken- en opslagkosten, terwijl de kosten voor gegevensoverdracht verborgen zitten in complexe, gelaagde tariefschema\u2019s die pas zichtbaar worden zodra de factuur binnenkomt. In dit artikel wordt uitgelegd hoe uitgaande kosten werken, wat de aanleiding ervoor is en hoe FinOps-praktijken u helpen deze kosten onder controle te krijgen.<\/p>\n\n\n\n
Cloudproviders brengen kosten in rekening voor uitgaande gegevensoverdracht op basis van de hoeveelheid gegevens die uit hun netwerk wordt verzonden, gemeten in gigabytes. Het factureringsmodel is doorgaans gestaffeld, wat betekent dat het tarief per GB daalt naarmate uw maandelijkse overdrachtsvolume toeneemt. De basistarieven zijn echter standaard van toepassing op de meeste uitgaande overdrachten, en teams houden zelden rekening met hoe snel die gigabytes zich over meerdere diensten en regio's heen opstapelen.<\/p>\n\n\n\n
De werking is als volgt: je cloudprovider meet elke byte die een bepaalde grens verlaat, of die grens nu een datacenter, een regio of de rand van het wereldwijde netwerk van de provider is. Aan het einde van de factureringscyclus wordt het totale uitgaande datavolume vermenigvuldigd met het geldende tariefniveau. Omdat de meting op infrastructuurniveau plaatsvindt, hebben applicatieteams vaak geen inzicht in het overdrachtsvolume dat hun workloads genereren totdat de factuur binnenkomt.<\/p>\n\n\n\n
Wat dit bijzonder lastig maakt, is dat de tarieven voor uitgaande gegevensoverdracht niet uniform zijn. De tarieven vari\u00ebren afhankelijk van de bestemming van de gegevens, de dienst die de overdracht genereert en de betrokken geografische regio. Een overdracht van een opslagbucket naar een virtuele machine in dezelfde regio kan gratis zijn, terwijl dezelfde overdracht tussen verschillende regio\u2019s aanzienlijk meer kan kosten.<\/p>\n\n\n\n
Er worden uitgaande vergoedingen in rekening gebracht bij elke gegevensoverdracht die een door uw cloudprovider gedefinieerde factureringsgrens overschrijdt. De meest voorkomende aanleidingen zijn uitgaande overdrachten naar het openbare internet, overdrachten tussen twee regio\u2019s binnen dezelfde provider en overdrachten naar een andere cloudprovider of een on-premises-omgeving.<\/p>\n\n\n\n
In de praktijk worden bij de volgende soorten overboekingen het vaakst uitgaande kosten in rekening gebracht:<\/p>\n\n\n\n
Ingress, oftewel gegevens die de cloud binnenkomen, is vrijwel altijd gratis. Deze asymmetrie is opzettelijk en zorgt voor een structurele prikkel waardoor het goedkoop is om gegevens naar het ecosysteem van een provider te verplaatsen, maar duur om ze daaruit te halen.<\/p>\n\n\n\n
De kosten voor uitgaand dataverkeer zijn moeilijk te voorspellen, omdat ze afhankelijk zijn van het verbruik en voortvloeien uit het gedrag van de applicatie, in plaats van uit een toegewezen resource met een vaste prijs. In tegenstelling tot rekenkracht of opslag, waarbij je de kosten kunt inschatten op basis van een bekende configuratie, hangt het volume van het uitgaand dataverkeer af van de hoeveelheid gegevens die je applicatie daadwerkelijk overdraagt. Dit varieert naargelang de gebruikersactiviteit, de gegevensgroei en de architecturale keuzes die door de engineeringteams worden gemaakt.<\/p>\n\n\n\n
Verschillende factoren dragen bij aan deze onvoorspelbaarheid:<\/p>\n\n\n\n
Juist deze combinatie van gedecentraliseerde besluitvorming en ondoorzichtige prijsstelling is de reden waarom uitgaande dataverkeerkosten als verrassingen op cloudfacturen verschijnen, zelfs bij organisaties die andere categorie\u00ebn van cloudkosten actief beheren.<\/p>\n\n\n\n
Alle drie de grote cloudproviders brengen kosten in rekening voor uitgaand verkeer naar het internet, maar hun tarieven, drempels voor gratis gebruik en prijsstructuren voor verkeer tussen regio\u2019s verschillen aanzienlijk. Google Cloud heeft van oudsher concurrerendere tarieven voor uitgaand verkeer en ruimere limieten voor gratis gebruik geboden in vergelijking met AWS en Azure, terwijl AWS kosten in rekening brengt voor overdrachten tussen beschikbaarheidszones op een manier die de andere providers anders hanteren.<\/p>\n\n\n\n
AWS brengt voor gegevens die naar het internet worden overgedragen kosten in rekening volgens een gestaffeld tariefsysteem en biedt een kleine maandelijkse gratis limiet. Overdrachten tussen regio\u2019s binnen AWS worden gefactureerd tegen een vast tarief per GB dat varieert per regio-combinatie. Opvallend is dat AWS ook kosten in rekening brengt voor verkeer tussen beschikbaarheidszones (AZ\u2019s) binnen dezelfde regio, wat voor veel teams als een verrassing komt omdat beschikbaarheidszones binnen \u00e9\u00e9n regio aanvoelen als dezelfde omgeving, maar worden behandeld als afzonderlijke factureringsgebieden.<\/p>\n\n\n\n
Azure maakt gebruik van een op zones gebaseerd model, waarbij regio\u2019s zijn gegroepeerd in factureringszones, en de tarieven voor uitgaande internetverkeer afhangen van de zone waartoe de bronregio behoort. Ook overdrachten tussen regio\u2019s binnen Azure worden in rekening gebracht. De prijsstructuur van Azure is in grote lijnen vergelijkbaar met die van AWS, hoewel de zonegroeperingen en tariefniveaus verschillen, waardoor een directe vergelijking complex is zonder de cijfers voor uw specifieke combinatie van workload en regio te berekenen.<\/p>\n\n\n\n
Google Cloud hanteert over het algemeen lagere tarieven voor uitgaand internetverkeer en biedt gratis uitgaand verkeer voor dataverkeer dat via zijn CDN wordt geleverd, wat de kosten voor contentintensieve workloads aanzienlijk kan verlagen. Voor overdrachten tussen regio's binnen Google Cloud gelden tarieven die vari\u00ebren per bestemmingsregio. Google biedt in sommige configuraties ook een gratis uitgaand datatarief voor gegevens die naar andere Google-services worden overgedragen, wat voordelig kan zijn voor organisaties die al gebruikmaken van meerdere Google-producten.<\/p>\n\n\n\n
De praktische conclusie is dat er geen enkele provider is die in alle uitgaande scenario\u2019s de goedkoopste is. De juiste vergelijking hangt af van de specifieke overdrachtspatronen, regio\u2019s en soorten bestemmingen van uw workload.<\/p>\n\n\n\n
Teams kunnen de uitgaande kosten verlagen zonder een volledige herziening van de architectuur, door zich op configuratieniveau te richten op verkeersroutering, caching en optimalisatie van de gegevensoverdracht. Deze aanpassingen vereisen weliswaar technische aandacht, maar maken geen herontwerp van de onderliggende applicatiearchitectuur noodzakelijk.<\/p>\n\n\n\n
Tot de meest effectieve tactieken behoren:<\/p>\n\n\n\n
Deze optimalisaties zijn het meest effectief wanneer technische teams inzicht hebben in welke diensten en workloads het meeste uitgaande verkeer genereren. Zonder dat gedetailleerde inzicht is het moeilijk om prioriteiten te stellen en te bepalen waar de inspanningen op moeten worden gericht.<\/p>\n\n\n\n
FinOps-werkwijzen brengen de uitgaande kosten onder controle door te zorgen voor het inzicht, de verantwoordingsplicht en het besluitvormingsritme die nodig zijn om op basis van gegevens over overdrachtskosten daadwerkelijk actie te ondernemen, in plaats van deze gegevens alleen maar te observeren. De grootste uitdaging bij uitgaande kosten is niet dat de gegevens niet beschikbaar zijn, maar dat niemand er verantwoordelijk voor is en dat er geen proces bestaat om deze gegevens om te zetten in concrete maatregelen.<\/p>\n\n\n\n
De volgende FinOps-werkwijzen zijn rechtstreeks gericht op de kosten voor uitgaand verkeer:<\/p>\n\n\n\n
Het bredere punt is dat uitgaande kosten een voortdurende verrassing blijven wanneer het beheer van cloudkosten beperkt blijft tot inzicht. Om dat inzicht om te zetten in actie zijn de bestuursstructuren en de functieoverschrijdende samenwerking nodig die een volwassen FinOps-aanpak biedt. Meer informatie over het opzetten van die aanpak vindt u op onze Pagina met FinOps-diensten<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Uitgaande kosten zijn een van de duidelijkste voorbeelden van een breder patroon: clouduitgaven die technisch wel zichtbaar zijn, maar in de praktijk niet worden beheerd. Wij helpen organisaties om de overstap te maken van het louter bijhouden van cloudkosten naar het actief beheren ervan, waarbij uitgaande kosten als concreet en meetbaar uitgangspunt dienen.<\/p>\n\n\n\n Samenwerken met ons aan optimalisatie van cloudkosten<\/a>, dan krijg je:<\/p>\n\n\n\nHoe wij u helpen bij het beheren van de kosten voor gegevensuitvoer uit de cloud<\/a><\/h2>\n\n\n\n